عنوان	تدوین مدل سرزندگی تحصیلی براساس ثبات قدم و جهت‌گیری آینده با میانجی‌گری مهارت‌های حل مسئله در دانشجویان
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	ثبات‌قدم ، جهت‌گیری آینده ، سرزندگی تحصیلی ، مهارت‌های حل‌مسئله
چکیده	هدف: پژوهش پیش­رو به ارائه الگوی روابط علی سرزندگی تحصیلی براساس ثبات قدم و جهت­‌گیری آینده با نقش میانجی مهارت­های حل­مسئله به روش مدل­سازی معادلات ساختاری پرداخته است. روش: این پژوهش به صورت توصیفی همبستگی انجام شده است. نمونه­ شامل 382 نفر دانشجوی کارشناسی دانشگاه بوعلی سینا 1401بود که به شیوه نمونه‌­گیری خوشه­‌ای انتخاب شده‌­اند. ابزار پژوهش متشکل از پرسشنامه­‌های سرزندگی تحصیلی دهقانی‌­زاده و حسین­چاری (1391)، ثبات‌­قدم داکورث(2007)، جهت­‌گیری آینده استینبرگ و همکاران (2009) و مهارت­‌های حل­‌مسئله هپنر و پترسن (1982) بود. یافته‌ها: مطابق با یافته‌­های پژوهش، ثبات­‌قدم بر سرزندگی تحصیلی اثر مستقیم دارد (β= 0/35، P <0/01). جهت‌گیری آینده بر سرزندگی تحصیلی اثر مستقیم دارد (β= 0/29، P <0/01). مهارت حل­‌مسئله بر سرزندگی تحصیلی اثر مستقیم دارد (β= 0/32، P <0/01). ثبات­‌قدم بر حل­‌مسئله اثر مستقیم دارد (β= 0/21، P <0/01). جهت­‌گیری آینده بر حل‌­مسئله اثر مستقیم دارد (β= 0/43، P <0/01). اثر غیرمستقیم ثبات­‌قدم از طریق مهارت حل­‌مسئله بر سرزندگی تحصیلی معنادار است (β= 0/06، P<0/01). اثر غیرمستقیم جهت‌­گیری آینده از طریق مهارت حل‌­مسئله بر سرزندگی تحصیلی معنادار است (β= 0/14، P <0/01). نتیجه‌گیری: این پژوهش شواهدی را برای نقش واسطه‌­ای مهارت حل‌­مسئله در رابطه بین ثبات­‌قدم و جهت­‌گیری آینده با سرزندگی تحصیلی نشان داد. در پرتو این یافته­‌ها با توجه به نقش تاثیرگذار ثبات­‌قدم و جهت‌­گیری آینده و ظرفیت قابل تغییر و انعطاف آن­ها، برنامه­‌های آموزشی جهت افزایش سرزندگی تحصیلی لازم است.
پژوهشگران	حسین محققی (نفر اول)، مهران فرهادی (نفر دوم)، محیا حسینی (نفر سوم)، ابوالقاسم یعقوبی (نفر چهارم)، فرشته مطهری فر (نفر پنجم)