عنوان	شرط تنصیف دارایی در حقوق ایران و انگلیس
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	شرط ضمن عقد تنصیف دارایی طلاق حقوق ایران حقوق انگلیس
چکیده	در نوشتار حاضر با روش تحلیلی-توصیفی به بررسی این امر پرداخته شده است که تنصیف دارایی زوجین در حقوق ایران و انگلیس چه تفاوتها و شباهت‌هایی با یکدیگر دارند. زیرا این نهاد، در حقوق ایران، در قالب شرط ضمن عقدی است که چنانچه در زمان انعقاد عقد نکاح توسط زوج مورد قبول واقع شود؛ در هنگام تحقق طلاق با جمع شرایطی تا نیمی از دارایی‌هایی که وی در دوران زناشویی به دست آورده است، به زوجه تعلق می‌گیرد. اعمال شرط مذکور منوط به توافق طرفین است و متفاوت از نهادهای قانونی موجود همچون مهریه و نفقه می باشد. در حالی که در حقوق انگلیس، فرضی قانونی وجود دارد که دادگاه با استفاده از آن، در هنگام طلاق و حل و فصل مسائل مالی طرفین، اموال یکی از زوجین را که از وضعیت اقتصادی مناسبی برخوردار است، تقسیم نموده و به طرف مقابل می‌دهد و بدین وسیله خسارات طرف زیان‌دیده (اعم از زن یا مرد) بر اثر طلاق جبران می‌شود. تقسیم مذکور اصولاً به میزان نیمی از داراییها انجام می‌گیرد که البته در صورت وجود عواملی به میزان کمتر یا بیشتر از تساوی نوسان پیدا خواهد کرد. تنصیف دارایی در حقوق ایران و انگلیس، گرچه در ظاهر نسبتاً یکسان، اما به لحاظ ماهیت متفاوت است.
پژوهشگران	مریم فخاریان (نفر اول)