پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر ذرات میکروپلاستیک پلیاتیلن سنگین و بیوچار کود گاوی بر کربن آلی، نیتروژن کل و برخی از ویژگیهای زیستی موثر بر چرخه کربن و نیتروژن در خاک انجام شد. آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی با تیمارهای شامل خاک شاهد، میکروپلاستیک پلیاتیلن سنگین (2 درصد)، بیوچار (2 درصد) و مخلوط میکروپلاستیک (2 درصد) و بیوچار (2 درصد) در سه تکرار انجام شد. خاکهای تیمار شده به مدت 60 روز در دمای آزمایشگاه و رطوبت 70 درصد ظرفیت زراعی نگهداری شدند. نتایج نشان داد که بیوچار و بیوچار همراه با میکروپلاستیک باعث افزایش کربن آلی و نیتروژن کل خاک شدند. میکروپلاستیک و بیوچار به تنهایی و کاربرد همزمان هر دو موجب کاهش معنیدار تنفس میکروبی خاک شدند. تیمارهای آزمایشی تاثیر معنیداری بر نیتروژن زیست توده میکروبی نداشتند (05/0 .(p>میکروپلاستیک تاثیر معنیداری بر کربن زیست توده میکروبی خاک نداشت، ولی بیوچار و بیوچار به همراه میکروپلاستیک باعث افزایش 51/73 و 66/78 درصدی کربن زیست توده میکروبی نسبت به خاک شاهد شد. چنین روندی در مورد نسبت کربن به نیتروژن زیست توده میکروبی نیز مشاهده شد. میکروپلاستیک تاثیر معنیداری بر فعالیت آنزیم اورهآز، معدنیشدن و نیتریفیکاسیون خالص نیتروژن نداشت، ولی کاربرد همزمان بیوچار و میکروپلاستیک باعث افزایش 08/68 درصدی اورهآز و کاهش غیرمعنیدار نیتریفیکاسیون و معدنیشدن خالص نیتروژن نسبت به شاهد شد. درمجموع، نتایج نشان داد که اگرچه پلیاتیلن سنگین تاثیر چشمگیری بر اکثر ویژگیهای اندازهگیری شده این پژوهش ندارد ولی بیوچار میتواند با تغییر مقدار کربن و نیتروژن و ویژگیهای زیستی خاک بر چرخه کربن و نیتروژن خاک آلوده و غیرآلوده به میکروپلاستیک موثر باشد.
