پساب های نقطه ای (کشاورزی و شهری) در دشت ممنوعه ی همدان- بهار باعث افت کیفیت آب زیرزمینی شده است. در این مطالعه با بررسی آمار و اطلاعات مربوط به 69 حلقه چاه در سال 1389 و با استفاده از نرم افزار ArcGIS9.3، میزان آلودگی به نیترات و فلزات سنگین در دو دوره قبل و بعد از کشت ارزیابی و پهنه بندی شده است. مطابق نتایج، میانگین نیترات در خرداد و شهریور ماه به ترتیب برابر با 14/12 و 13/15 میلی گرم بر لیتر بر حسب یون نیتروژن است. غلظت نیترات خرداد و شهریور به ترتیب در 17/99 درصد از مساحت دشت و 24/96 درصد مساحت دشت، 5 تا 30 میلی-گرم بر لیتر بر حسب یون نیتروژن بوده است. این میزان براساس استاندارد کالیفرنیا، آلودگی متوسط آب آبیاری را نشان می دهد. آلوده ترین بخش ها، روستای یکن آباد، حومه شهر همدان و قسمت های مرکزی دشت به دلیل کوددهی زیاد، عبور فاضلاب شهری و وجود مراکز صنعتی می باشد.
