هدف پژوهش حاضر واکاوی تجارب زیسته راهبران آموزشی و تربیتی از اجرای نظارت آموزشی در مدارس ابتدایی شهرستان کامیاران و چالشهای آن است. رویکرد پژوهش کیفی و پارادایم آن هرمنوتیک و مشارکتی است و از روش پدیدارنگاری تفسیری استفاده شده است، ده نفر از راهبران آموزشی و تربیتی دوره ابتدایی شهر کامیاران )استان کردستان( از طریق نمونهگیری هدفمند با روش ملاکی تا حد اشباع دادهها بر اساس دارا بودن )ملاک تجربه غنی و عملکرد کاری درخشان، و شرکت در کارگاههای نظارت و راهنمای آموزشی( بهعنوان شرکتکننده انتخاب شدند. نتایج نشان داد نظارت و راهنمایی آموزشی در مدرسه شامل: الگوی نظارت علمی )ارائه راهکارها، توجیه کردن معلم، آگاهسازی، تخصصی و علمی شدن(، الگوی نظارت مبتنی بر اعتماد )حامی و پشتیبان معلم، جلب اعتماد معلم، امنیت شغلی(، الگوی نظارت خود تأملی )پیشرفت تحصیلی دانشآموزان، رفع مشکلات آموزشی، بازسازی جریان یاددهی _ یادگیری، احساس ارزشمندی و هدفمند بودن( را به وجود آورده و چالشهای پیش رو شامل: عوامل ساختاری )عدم حقوق و مزایای کافی، ساختار متمرکز، اهداف از قبل تعیینشده(، انگیزشی )نگاه سنتی به نظارت و راهنمایی آموزشی، ترک تحصیل(، علمی )عدم آگاهی علمی راهبران آموزشی، گزینش انتصابی راهبران آموزشی، تکبعدی نگری(، بینشی )عدم باور و اعتقاد به نظارت آموزشی، درک سطحی از نظارت آموزشی، عدم درک تغییر( است. کلیدواژه ها: نظارت آموزشی، راهبران آموزشی، چالشها، فرصتها
