مجتبی جابری معز

یکی از مهمترین عوامل تولید در محصولات کشاورزی خاک می باشد ، که با اضافه نمودن مواد گوناگون به عنوان مواد افزودنی نظیر سوپرجاذب ، تلاش بر بهبود خواص فیزیکی و مکانیکی خاک می شو د. هدف از این تحقیق، بررسی اثر سوپرجاذب پلیمری بر خواص مکانیکی خاک ( لومی رسی شنی) است. آزمایش های مذکور در سال 1402 در آزمایشگاه مکانیک خاک گروه مکانیک بیوسیستم دانشگاه بوعلی سینا صورت گرفت. هیدروژل یا سوپر جاذب در چهار قسمت " یک دهم ، دو دهم ، سه دهم و چهاردهم " درصد وزنی با خاک اختلاط گشته، همچنین جرم حجمی در سه قسمت 4 / 1 ، 5 / 1 ، 6 / 1 با رطوبت 10 % و 15 % تهیه گردید. طبق آزمایشات آنالیز خاک، نتایج نشان داد بافت خاک لومی رسی شنی با ترکیب 46 % ماسه، 27 % سیلیت و 26 % رس بود. از روشهای آزمون نشست صفحه ای ( PST ) و آزمون برش مستقیم ( DST ) برای مشخص کردن استحکام برشی ، تنش پیش تراکمی و تغییر خصوصیات فیزیکی چگالی خاک های نمونه و همچنین تخلخل موجود درآن ها استفاده و نیز نمونه ها اندازه گیری و مقادیر آنها ثبت شد، همچنین تصاویر حاصل ازتغییرات خاک نمونه برای آزمایش باکمک نرم افزار Image j پردازش، بررسی وتحلیل گردید که تایج نمایانگر اینست با افزایش سوپرجاذب و رطوبت، از مقدار پیوستگی، تراکم پذیری و همچنین مقاومت برشی کاسته و باعث افزایش تخلخل موجود در خاک می شود که نهایتاً افزایش تنش پیش-تراکمی را در پی خواهد داشت