هدف: هوش مصنوعی با توانایی بینظیر خود در نوآوری، انقلابی در محیطهای یادگیری ایجاد کرده است. با این حال، میبایست چالشهای اخلاقی آن نیز در نظر گرفته شود. هدف این مطالعه، کشف ابعاد فرااخلاق در محیطهای یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی با رویکرد فراترکیب بود. روش: این مطالعه بر اساس هدف، تحقیق کاربردی؛ با توجه به ماهیت دادهها، تحقیق کیفی و با توجه به اجرای آن، جزء پژوهشهای فراترکیب با رویّۀ هفت مرحلهای سندولوسکی و بارسو(2006) بود. کلیدواژههای مشخص در پایگاههای اطلاعاتی مجلات نور، مگیران، سیویلیکا، گنج، علمنت؛ آیجت، اریک، اسکوپس، ساینس دایرکت و گوگل اسکالر جستجو شد و پس از چندین مرحله غربالگری، در نهایت 23 مقاله انتخاب و با کدگذاری و تحلیل مضمونی و متاسنتزی به شش مؤلفه ختم شد. یافتهها: مؤلفههای انصاف و برابری، حفظ حریم خصوصی و امنیت، عدم سوء استفاده، استقلال و خودمختاری، شفافیت و توضیحپذیری و همکاری میان رشتهای، در این مطالعه بررسی شد. بررسیها نشان داد که ادغام ملاحظات فرااخلاقی با هوش مصنوعی، محیطهای یادگیری اخلاقیتر و مؤثرتری را پرورش میدهد. این ترکیب منحصربهفرد، پیشرفتهای معناداری را در فنّاوری آموزشی امکانپذیر میکند. نتیجهگیری: نتایج نشان میدهد که این مؤلفهها با ترکیب بینش فلسفی با اجرای عملی، مبنایی برای چارچوب آموزشی متحولکننده فراهم میکنند که مربیان و یادگیرندگان را نه تنها برای استفاده از ابزارهای پیشرفتۀ هوش مصنوعی، بلکه برای ارزیابی انتقادی خروجیهای آنها نیز آماده کرده و در نتیجه، نسل جدیدی از متخصصان اخلاقمدار و آگاه به فنّاوری را پرورش میدهند.
