منطقه مورد پژوهش از نظر تقسیمات زمین ساختاری در زون ایران مرکزی جای گرفته است. در این منطقه چین های بزرگ با روند شمال غرب – جنوب شرق رخنمون دارندکه با روند کمربند کوهزایی زاگرس هم سو است. از جمله مهمترین پدیده های سطحی که تحت تاثیر فرایندهای ساختاری قرار میگیرند آبراهه ها وحوضه های آبریز هستند. با بررسی زمین ریخت شناسی منطقه مشخص گردید که چین های منطقه در حین رشد وتوسعه خود باعث انحراف آبراهه ها و همچنین تشکیل الگوی چنگالی آبراهه گردیده اند. شکل گیری هواچاک وآب چاک ها نیز رشد چین ها را تایید می کنند. با توجه به جهت انحراف آبراهه ها رشد چین به سمت غرب می باشد.
