مطالعه حاضر به بررسی اختلالات نارساخوانی، نارسانویسی و اختلال ریاضی در افراد با نیازهای ویژه میپردازد که این اختلالات با ایجاد موانع در پردازش عددی، تشخیص کلمات و نوشتار، منجر به افت تحصیلی میشوند. هدف مقاله، بررسی کاربرد فناوریهای واقعیت گسترده در رفع این چالشها بود. در این راستا، با استفاده از یک مرور نظاممند )پریزما(، 30 مقاله از میان 3314 مقاله اولیه، بر اساس معیارهای دقیق انتخاب، برای تحلیل نهایی برگزیده شدند. پرسش اصلی پژوهش، بررسی نقش واقعیت گسترده در تشخیص و مداخله این اختلالات بود. نتایج حاکی از آن است که واقعیت مجازی بیشتر در نارساخوانی و واقعیت افزوده بیشتر در اختلال ریاضی و نارسانویسی مورد توجه قرار گرفتهاند، همچنین، نقش واقعیت گسترده در مداخلات آموزشی نسبت به تشخیص، برجستهتر است. در نهایت، تلفیق فناوریهای واقعیت گسترده در برنامه درسی، با بهرهگیری از ویژگیهای چندحسی و تعاملی، میتواند به بهبود عملکرد تحصیلی دانشآموزان با این اختلالات کمک شایانی کند.
