زنجیره تأمین برق یکی از زیرساختهای اصلی هر کشور است که تضمینکننده رشد اقتصادی، صنعتی و کشاورزی است و ازا اینرو، توسعه آن در اولویت برنامههای کشور قرار دارد. این زنجیره از سطوح مختلفی تشکیلشده و در هر سطح نیز نیروهای انسانی با تخصصهای خاصی مشغول به کار هستند. با توجه به پویایی محیط و تحریمهای اعمالشده، این زنجیره با ریسکهای زیادی مواجه است که شناسایی درست این ریسکها و ارزیابی و اولویتبندی آنها در برنامهریزی شبکه زنجیره تأمین بسیار تأثیرگذار است. در این مقاله، در مرحله اول برای شناسایی ریسکهای زنجیره تأمین برق، با استفاده از روش جمعسپاری نظرات افراد خبره در تمامی سطوح زنجیره جمعآوری میشود، سپس با استفاده از چهار معیار منتخب خبرگان و روش تصمیمگیری چند معیاره آراس ریسکها اولویتبندی میشوند تا بر اساس نتایج حاصل، برنامهریزیها و اقدامات بر مبنای مهمترین خطراتی که عملکرد زنجیره را تحت تأثیر قرار میدهند بهطور اثربخشتری تدوین و به اجرا گذاشته شوند. نتایج نشان میدهد بالاترین ریسک مربوط به سرقت کابلها و قطعات فلزی است و از آنجاییکه کابلها و قطعات فلزی از اجزای اصلی شبکه انتقال انرژی هستند و در تمام سطوح شبکه مورد استفاده قرار میگیرند، بهعنوان مهمترین عامل ایجاد اختلال در برقرسانی و خاموشیهای پیشبینی نشده باید مورد توجه قرار گیرند.
