زیباترین نمود بندگی در درگاه الهی، نماز است و مسجد جلوه گاه این رابطه عاشقانه و عارفانه است. مساجد، برخلاف بعضی از پرستش گاه ها در ادیان مختلف، نه تنها دور از دسترس نیستند که عموما در دل بازارها ئ مجموعه های پر رفت و آمد بنا می شوند و با درهای باز و گشاده و بهرهمندی از زیباترین نمودهای معماری و هنری هر دوره، پذیرای نمازگزاران هستند. نگارندگان می کوشند تا با بررسی داغستان هایی از مثنوی مولوی که در آنها مسجد نقش مهمی دارد، دیدگاه و تصور مولانا را از این جایگاه معنوی و ارزشمند، روشن سازند.
