کارل و گوستاو یونگ در مطالعه روان، به هنر و از جمله ادبیات، توجه فراوان کرده است. او شیوه آفرینش هنری را به دو بخش روان شناسانه و دیده ورانه تقسیم کرده است. شیوه روان شناختی، از خودآگاهی سرچشمه می گیرد، اما شیوه آفرینش دیده ورانه، از ناخوذآگاه برخاسته و فراتر از عقل، اندیشه و درک آدمی است.
