زمینه و هدف تفاوت های نسلی در محیط های کاری امروزی، به ویژه در بیمارستان ها، می تواند بر تعاملات سازمانی، انگیزش کارکنان و اثربخشی خدمات سلامت اثرگذار باشد. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تبیین راهبردهای موثر در جاری سازی گرانش چند نسلی در بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی همدان انجام شد تا چارچوبی کاربردی برای مدیریت هم افزایی نسلی ارائه دهد. روش پژوهش این پژوهش یک مطالعه کیفی با رویکرد تحلیل محتوا بود جامعه هدف شامل مدیران ارشد و میانی بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی همدان بود. مشارکت کنندگان با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و حجم نمونه بر اساس اصل اشباع داده ها 30 نفر تعیین گردید. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته گردآوری و پس از پیاده سازی دقیق متن مصاحبه ها، با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی مورد تحلیل قرار گرفتند. همچنین، اعتبار و اعتمادپذیری داده ها بر اساس شاخص های لینکلن و گوبا ارزیابی شد. یافته ها نتایج منجر به شناسایی شش مضمون اصلی شد که شامل تمرکز بر انگیزش و پاداش، انعطاف پذیری و سازگاری با تغییرات، هدایت گری بین نسلی و ساختار تطبیقی، یادگیری سازمانی و اشتراک گذاری دانش، شبکه های ارتباطی و مشارکت محور و عدالت سازمانی و هماهنگی بود. این راهبردها به عنوان مولفه های کلیدی در شکل گیری گرانش چند نسلی در بیمارستان ها شناخته شدند. نتیجه گیری نتایج این پژوهش منجر به شناسایی راهبردهایی گردید که می تواند مبنایی نظری برای طراحی و تدوین یک رویکرد ساختاریافته در پیاده سازی گرانش چند نسلی در آینده باشد. به کارگیری هم زمان این راهبردها می تواند موجب تقویت تعامل میان نسل ها، افزایش بهره وری، بهبود کیفیت خدمات درمانی و ایجاد عدالت در تخصیص منابع شود. چارچوب ارائه شده می تواند مبنایی برای سیاست گذاری مدیران منابع انسانی و طراحی برنامه های توسعه سازمانی در بیمارستان ها قرار گیرد و زمینه تحقق هم افزایی نسلی و ارتقای عملکرد نظام سلامت را فراهم آورد.
