مشخصات پژوهش

صفحه نخست /توسعه دانش فنی فرایند پوشش ...
عنوان توسعه دانش فنی فرایند پوشش دهی با استفاده از مواد آلیاژی نیتریدی نانوساختار بر پایه تیتانیوم بر پره توربین بخار با استفاده از تکنولوژی رسوب گذاری فیزیکی از فاز بخار (PVD)
نوع پژوهش طرح پژوهشی خاتمه‌یافته
کلیدواژه‌ها پوشش نانوساختار، PVD ، پره توربین.
چکیده افزایش عمرکاری و کارایی توربین بخار یکی از دغدغه های اصلی مهندسان طراح می باشد. با بهره گیری از فناوری نانو و ایجاد پوشش های نانوساختار می توان به اهداف تعیین شده دست یافت. از آن جایی که پوشش ها از متریال سرامیکی با چسبندگی عالی هستند، پره ها را در برابر عوامل محیطی مانند خوردگی و فرسایش محافظت می نماید. از سوی دیگر به دلیل صافی سطح خارجی موجب کاهش اصطکاک جریان هوا شده و بر افزایش کارایی توربین ها و بالا رفتن راندمان آن موثر خواهد بود. تکنولوژی لایه نازک، نزدیک به سه دهه است که به صورت تجاری در دنیا مورد استفاده قرار می گیرد. کاربرد در قالب های صنعتی، ابزارهای ماشینکاری از جمله این مثال ها می باشد. همچنین کاربرد بر روی قطعات مورد سایش و فرسایش از دیگر موارد تجاری شده این حوزه می باشد. استفاده از پوشش های نانوساختار بر قطعات متحرک و تحت سایش خوردو از جمله موارد بسیار پرکاربرد در دنیا می باشد. استفاده از پوشش نانوساختار بر توربین بخار و توربین گاز از دیگر زمینه های جذاب صنعتی است که توسط شرکت های بزرگی چون جنرال الکتریک و میتسوبیشی مورد توجه واقع شده است. لذا در پروژه حاضر، بناست با استفاده از یکی از تکنولوژی های لایه نازک با عنوان PVD بتوان پوشش های بادوام سرامیکی نانوساختار بر پره توربین بخار اعمال نموده تا آنرا در برابر فرسایش قطرات مایع محافظت نماید. • فازاول: مطالعه و بررسی اسناد بین المللی و نیز طراحی برنامه عملیاتی پروژه • فاز دوم: اعمال پنج پوشش متنوع بر استانداردها و منابع موجود • فاز سوم: انجام آزمون ها و ارزیابی برای مشخصه یابی پوششها • فاز چهارم: اعمال پوشش بر روی چند پره توربین بخار واقعی و تست عملیاتی • فاز پنجم: تدوین دانش فنی برای ایجاد پوشش موردنظر به همراه نمونه پوشش بر روی پره توربین بخار این گزارش، بصورت پروژه برون سپاری شده به دانشگاه بوعلی سینا همدان و توسط اینجانب (حسن علم خواه، استادیار گروه مواد) تهیه شده و مدیر داخلی این پروژه در پژوهشگاه نیرو آقای دکتر اشکان ذوالریاستین و ناظر محترم پروژه آقای دکتر مهدی خدایی بوده اند.
پژوهشگران