مشخصات پژوهش

صفحه نخست /شواهد بافتی و ایزوتوپی ...
عنوان شواهد بافتی و ایزوتوپی استرانسیم- نئودیمیم حاصل از هضم سنگ‏های پلیتی در مجموعه پلوتونیک الوند (غرب ایران)
نوع پژوهش مقاله چاپ‌شده
کلیدواژه‌ها پلوتون الوند، هضم، آلایش، دیوریت، گرانیت، ژوراسیک، سنندج- سیرجان.
چکیده طیف گسترده‏ای از سنگ‏های پلوتونیک، از مافیک تا فلسیک، شامل انواع گابرو‏ها، دیوریت‏ها، تونالیت‏ها، گرانودیوریت‏ها، مونزوگرانیت‏ها، سینوگرانیت‏ها و گرانیتوئید‏های لوکوکرات در مجموعه پلوتونیک الوند، زون سنندج- سیرجان، ایران یافت می‏شوند. سن این مجموعه متعلق به ژوراسیک میانی است. در این مجموعه سنگ‏های گرانیتی و دیوریتی از اجزای اصلی هستند. گرانیت ها حاوی پلاژیوکلاز، پتاسیم فلدسپار، کوارتز و بیوتیت هستند و دیوریت ها از پلاژیوکلاز، هورنبلند، بیوتیت و کمی تیتانیت و آپاتیت تشکیل شده اند. در برخی برونزد‏ها، گرانیت‏ها و دیوریت‏های آلایش یافته پیدا می‏شوند که حاوی زینوکریست‏های بزرگ هضم نشده آندالوزیت (به طور بخشی تا کامل به سیلیمانیت تبدیل شده) همراه با حاشیه‏های واکنشی غنی از اسپینل و فلدسپار هستند. این زینوکریست‏ها از تخریب کانی‏های سنگ‏های پلیتی و ورود آن‏ها به داخل ماگما‏های میزبان حاصل شده‏اند. نسبت‏های ایزوتوپی 87Sr/86Sr در گرانیت‏های مورد مطالعه از 7101/0 تا 7245/0 و دیوریت‏های آلایش یافته از 7048/0 تا 7079/0( با Sriبیش از 704/0) در تغییر است. طیف نسبت‏های 143Nd/144Nd در سنگ‏های گرانیتی از 51234/0 تا 51240/0 و در دیوریت‏های آلایش یافته از 51244/0 تا 51252/0 می‏باشد. مقادیر εNd(t) برای گرانیت‏های مورد مطالعه از 2/3- تا 98/3- و برای دیوریت‏های آلایش یافته از 78/0- تا 35/2- می‏باشد. در نمودار 143Nd/144Nd در مقابل 87Sr/86Sr، گرانیت‏ها در قلمرو سنگ‏های پوسته‏ای تصویر می‏شوند؛ همچنین دیوریت‏های با منشاء گوشته‏ای، به سبب آلایش با سنگ‏های متاپلیتی به سمت سنگ‏های با منشاء پوسته‏ای میل نموده‏اند. این نتایج اهمیت شناخت آلایش را در سنگ‏های پلوتونیک با مواد پوسته فوقانی (متاپلیتی) در هنگام تفسیر چنین سنگ‏هایی مشخص می‏نماید
پژوهشگران